Τ
α οικονομικά αδιέξοδα
ενός συστήματος που
επικρατεί παγκοσμίως
και που βρίσκεται διεθνώς σε παρακμή, για άλλη μία
φορά προκαλεί και ανατρέπει το
διεθνές δίκαιο, στο οποίο φυσικά
επιλεκτικά αναφέρεται και επικαλείται, ενίοτε κατά το δοκούν
και κυρίως με βάση τα οικονομικά συμφέροντα που εκφράζουν
οι κυρίαρχοι οικονομικοί παίκτεςχώρες. Ενώ φαινομενικά ο χρόνος οδεύει σε γραμμική ευθεία
προς τα εμπρός, στην πραγματικότητα σημειώνεται επιστροφή σε καθαρές αποικιοκρατικές
πρακτικές αιώνων πριν, καθώς
το υπάρχον οικονομικό κυρίαρχο
σύστημα μέσω αντιφάσεων και
ενδογενών αδυναμιών αναγκαστικά και προκειμένου να επιβιώσει επιστρέφει στην έννοια του
έθνους - κράτους, πέρα και έξω
από αποτυχημένες συμμαχίες,
καθώς πλέον το διεθνοποιημένο
κεφάλαιο παραχωρεί την θέση
του, επιστρέφοντας και πάλι
οπίσω, στις ισχυρές εθνικές οικονομίες. Αυτή την πολιτική εκφράζει σήμερα η κυβέρνηση των
Η.Π.Α. Η απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας, με στρατιωτική επέμβαση των Η.Π.Α.
που είχε ως αποτέλεσμα και την
απώλεια 32 κουβανών στρατιωτικών φρουρών, θυμίζει πρακτικές
απόλυτης κυριαρχίας και μάλιστα δεν προκάλεσε ακόμη την
κήρυξη πολέμου από τη Βενεζουέλα εναντίον των Η.Π.Α. Δεν είδαμε την νυν πρόεδρο της χώρας
και πρώην αντιπρόεδρο να δείχνει διάθεση σύγκρουσης αλλά
συνδιαλλαγής με τις Η.Π.Α. Φυσικά οι Η.Π.Α. θέλουν τα αποθέματα πετρελαίου, τα εγχώρια
και σπάνια μέταλλα και τις άλλες πρώτες ύλες που διαθέτει η
Βενεζουέλα. Εξ αιώνων οι πηγές
των διαφόρων στρατηγικών πρώτων υλών είναι απαραίτητες για
την διεξαγωγή πολέμων. Επίσης
συνεχώς αυξάνει η σημασία των
αποικιών ως αγορών πώλησης
για τις μητροπόλεις και μάλιστα
με κατάλληλη τελωνειακή πολιτική μπορεί να προστατευθούν οι
αποικιακές αγορές από τον ξένο
ανταγωνισμό.
Το δόγμα του προέδρου Μονρόε
στο οποίο αναφέρθηκε ο Τραμπ,
αποτελεί πολιτική των Η.Π.Α.
ως προς τον αποικισμό το οποίο
εισήχθη την 2-12-1823, που θεωρούσε τότε τις προσπάθειες των
ευρωπαϊκών εθνών να αποικίσουν ή να αναμειχθούν στα
πολιτικά πράγματα των κρατών της Β. και Ν. Αμερικής, ως
επιθετική ενέργεια που απαιτεί
παρέμβαση των Η.Π.Α. Το 2026
δίπλα στις χώρες της Ευρώπης,
βρίσκονται κυρίως η Κίνα και η
Ρωσία. Οι ευθείες αναφορές του
Τραμπ ότι θα κυβερνήσει την
Βενεζουέλα, μαζί με τις επίσης
ευθείες απειλές ανατροπής των
καθεστώτων της Κούβας, της
Κολομβίας, του Μεξικού και
της Γροιλανδίας φανερώνουν
τις διαθέσεις επέκτασης της νεο-αποικιοκρατικής πολιτικής
του, ασχέτως εάν και εντός της
πολιτικής του Μ.A.G.A. υπάρχουν διαφορετικές απόψεις
που διαφωνούν και συγκρούονται. Οπότε ένα αναμενόμενο
ζητούμενο είναι η αντίδραση
στο εσωτερικό των Η.Π.Α. Το
δεύτερο είναι η αντίδραση στον
υπόλοιπο κόσμο. Ρωσία, Κίνα,
Κούβα, Ισπανία, Κολομβία,
Μεξικό και άλλες χώρες καταδίκασαν την στρατιωτική επέμβαση. Στην Ε.Ε. η Γερμανία δεν
καταδίκασε, αλλά αντιθέτως
περίπου επιδοκίμασε. Οι δηλώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού
προκάλεσαν την αντίδραση του
ΥΠ.ΕΞ. της Βενεζουέλας που
τον κάλεσε να ανατρέξει στην
Ιστορία. Ο Έλληνας πρωθυπουργός εξ αρχής ακολουθεί μία μη
διπλωματική πολιτική συγκρούσεων και μη πολιτικών ισορροπιών δημιουργώντας περισσότερους εχθρούς, μειώνοντας τις
φίλες προς την Ελλάδα χώρες
Αντιθέτως Ουγγαρία, Σλοβακία
και Τσεχία τείνουν, αν και εντός
Ε.Ε., να εφαρμόζουν πολιτική
που ευνοεί την εθνική τους οικονομία στην κατεύθυνση του
έθνους - κράτους.
Το πρόσφατο blackout στο FIR
Αθηνών της Υ.Π.Α., ενώ ερευνάται η αιτία που το προκάλεσε,
ανέδειξε σοβαρά προβλήματα
στις υποδομές των τηλεπικοινωνίων που θεωρούνται απαρχαιωμένες. Οι υποδομές της χώρας
-αεροδρόμια, σιδηρόδρομος, λιμάνια- ένεκα των Μνημονιακών
πολιτικών έχουν εκχωρηθεί. Η
συγκεκριμένη εικόνα στα αεροδρόμια της χώρας προφανώς δεν
συνάδει με χώρα της Ευρώπης.
Οι αγρότες κλιμακώνουν τις
κινητοποιήσεις τους 8,9-1-
2026,αναμένοντας από την κυβέρνηση λήψη μέτρων που θα
εξασφαλίζει την επιβίωση των
παραγωγών του πρωτογενούς
τομέα.
"ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΑΤΑΡΑΞΙΑΣ
[....] Πάσα πνοή και πάσα νύχτα δε γνώρισε
μητέρα και μάμμη και προμμάμη[....]"
(Νίκος Καρούζος "Ποιήματα Α'
1961-1978" Έκδοση Γ' "Ίκαρος"
2002, σελ.300)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου